Hubert Jaromin: Kiedyś zachowywałem się jak błazen

W ubiegłym sezonie Jaromin zdobył dziesięć goli dla GKS-u, zostając najlepszym strzelcem zespołu. Dobre statystyki indywidualne nie uratowały go. Katowiccy działacze postanowili nie przedłużać z nim kończącego się 30 czerwca kontaktu. Gdyby teraz mógł powrócić do składu ostatniej w I-ligowej tabeli "Gieksy", to pewnie zostałby potraktowany jak zbawca. Nowy klub Jaromina - Polonia Bytom - ani myśli oddawać zawodnika, który okazał się istotnym wzmocnieniem.

Maciej Blaut: Jak Pan ocenia obecną sytuację GKS-u?

Hubert Jaromin: Żal mi chłopaków. Wciąż kibicuję GKS-owi i życzę temu klubowi jak najlepiej. Mają dobry skład, ale to nie zawsze idzie w parze z wynikami. Liczę, że wygrają najbliższe trzy mecze, które grają na Bukowej, i poprawią swoją sytuację.

Dlaczego katowiczanie grają tak słabo?

- Były trener GKS-u Wojciech Osyra chyba za bardzo uwierzył w swoje umiejętności. Gdy grałem jeszcze w GKS-ie, były problemy z odpowiednimi treningami i taktyką. Od kolegów wiem, że zostały także popełnione błędy w okresie przygotowawczym do sezonu.

Chciał Pan zostać w Katowicach?

- Tak, ale zarząd i trener nie widzieli mnie w składzie. Powiedzieli mi tylko tyle, że nie zadecydowały o tym względy sportowe. Mam do nich żal tylko o to, że stało się to późno, już po rozpoczęciu okresu przygotowawczego. Na szczęście pojawiło się kilka ofert. Wybrałem tę z Polonii Bytom, bo chciałem zagrać w ekstraklasie. Wiele słyszy się o bytomskim klubie, że jest tu źle, ale ja zapewniam, że wszystko jest poukładane pod względem organizacyjnym, finansowym i sportowym.

Działacze GKS-u mieli jednak poważny argument. Podobno pobił się Pan z kolegą z zespołu.

- Była scysja z Grzegorzem Górskim po jednym z meczów. Zagraliśmy słabo, atmosfera była nerwowa i tak od słowa do słowa doszło do małej szamotaniny. Nic złego Grzesiowi jednak nie zrobiłem. Zresztą już sobie wszystko wyjaśniliśmy i nasze relacje są teraz poprawne.

GKS jest jeszcze Panu winien jakieś pieniądze?

- Tak, mają wobec mnie długi. Bardzo nie chciałbym tego robić, ale jeśli będzie taka potrzeba, to zwrócę się o pomoc do PZPN-u. Wcześniej na pewno spróbuję się dogadać z działaczami.

Kiedyś zamiast skupiać się na grze, krzyczał Pan na kolegów i wymachiwał rękami.

- Proszę zrozumieć, że w GKS-ie bardzo zależało mi na jak najlepszych wynikach. Gdy graliśmy słabo, próbowałem wstrząsnąć chłopakami. Stąd moje okrzyki i wymachiwanie rękami. Teraz wiem, że robiłem z siebie błazna, to było zupełnie niepotrzebne.

W Polonii takie zachowanie już się Panu nie przytrafia.

- Krzyczałem na kolegów, gdy wiedziałem, że są ode mnie słabsi. W Polonii aż takich różnic w umiejętnościach między piłkarzami nie ma. Przecież nie będę na kogoś krzyczał, wiedząc, że jestem od niego słabszy.

Szatnia Polonii słynie z dobrej atmosfery. Rzeczywiście taka jest?

- Dawniej nie bardzo chciałem w to uwierzyć, ale w mojej drużynie rzeczywiście nie ma konfliktów i podziałów. Siedzimy sobie w naszej kanciapce, popijamy kawkę i jest bardzo miło. Dobrym duchem zespołu jest kapitan Jacek Trzeciak. Jak pojawia się jakiś problem, to potrafi spokojnie, nie po chamsku, wszystko wyjaśnić i wytłumaczyć. Wszystko ułożyło się, jak chciałem, jestem bardzo zadowolony. Już czuję się polonistą.

Piotr Piekarczyk dyrektor GKS-u Katowice

Decyzję o rozstaniu z Hubertem Jarominem podjął były trener w naszym klubie Wojciech Osyra. To szkoleniowcy decydują u nas o tym, z jakimi zawodnikami chcą pracować. Uważam, że nie wypada komentować mi decyzji trenera Osyry.